Wie noemt zijn uitgeverij nu De Duivelsberg?

Ik had het nooit kunnen vermoeden dat mijn reis naar Amerika in april 2007 uit zo lopen van een interesse, tot een avontuur in de lucht en daarna tot een avontuur op papier.

Jumpschool in Oklahoma met het Liberty Jump Team

De interesse voor de Tweede Wereldoorlog is voor mijzelf op zeer jonge leeftijd al ontstaan. Bij mij werd deze interesse gewekt toen ik Oma van Ensbergen vroeg waarom er geen Opa was. Opa bleek als arbeider in Duitsland tewerkgesteld te zijn geweest en bij een bombardement om het leven te zijn gekomen. Ook wist ik van vader dat hij een oorlogstrauma had opgelopen. Hij was negen toen de oorlog begon en woonde samen met zijn moeder en zus op de bovenste etage van een portiek. Onder aan het portiek woonde een NSB’er en aan de overkant van de straat waren zeker 500 Duitse militairen ingekwartierd geweest in zijn school. Ook had hij de Hongerwinter meegemaakt en had hij verteld over de angst bij de lancering van de vele V2’s vanuit Den Haag.

Als kind ging ik samen met mijn vader kijken bij de landing van parachutisten tussen Son en Best ter herdenking aan operatie Market Garden en de bevrijding van Eindhoven op 18 september 1944. Deze herdenkingen zijn mij altijd bijgebleven en in 2007 zou voor mij een jongensdroom in vervulling gaan toen ik naar Amerika ging om bij het Liberty Jump Team opgeleid te worden tot parachutist en deel zou gaan nemen aan herdenkingssprongen in Normandië en Nederland. Het springen zelf was fantastisch en het was zeer bijzonder om deel te zijn van een team dat op historische plaatsen uit een C47 Skytrain sprong.

Jumpschool in Oklahoma 2007. Klaar voor mijn eerste sprong.

In 2010 mailde een teamlid uit Amerika aan zijn Nederlandse teamgenoten of die een goedkoop hotel in Nijmegen kenden, omdat hij het weekend voorafgaande aan de week waarin hij in Normandië zou springen nog even een aantal plaatsen wilde bezoeken waar zijn vader had gevochten tijdens de septemberdagen in 1944. Het moge duidelijk zijn dat Leland Burns direct een uitnodiging kreeg om te komen logeren.

In de dagen die daarop volgden heb ik Leland overal naartoe gereden waar hij maar wilde. Zijn vader, sgt. Dwayne T. Burns, was als lid van het 508ste Parachutistenregiment van de 82ste Luchtlandingsdivisie die op 17 september 1944 sprongen in de velden bij de Wylerbaan nabij Groesbeek. Dagen later was hij onder leiding van lt. Polette gelegerd geweest op de Duivelsberg dat toen nog Duits grondgebied was. Deze Duivelsberg was van essentieel strategisch belang omdat de weg van Kleve naar Nijmegen aan de voet daarvan liep. Wie deze berg in handen had, had dus ook deze weg in handen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de Amerikaanse para’s hier de schuttersputten bewoonden die door hun Duitse voorgangers waren gegraven.

Leland vertelde ook het opmerkelijke verhaal dat Lt. Polette met zijn mannen, waaronder zijn vader, al schietend vanaf de heup als een wilden de berg afrenden en een oprukkend Duits bataljon dusdanig de stuipen op het lijf had gejaagd dat dit bataljon terug richting Duitsland vluchtte en daardoor het 3de Bataljon bij Beek niet bereikte. Deze aanval werd met slechts 40 man uitgevoerd.

Zoals gezegd was de Duivelsberg destijds Duits grondgebied, maar is daarna ingelijfd door Nederland. Leland vertelde dat hij een boek over de oorlogservaringen van zijn vader had geschreven (SPRONG in het Dal van Diepe Duisternis) en ik werd zo enthousiast over dit boek dat ik vond dat het in het Nederlands vertaald diende te worden en hier uitgegeven. Zo kwam het dat ik Leland Burns als tweede auteur contracteerde en dat de naam Uitgeverij De Duivelsberg werd geboren. Toch was het een ander boek dat ik als eerste uitgaf, maar dat is een ander verhaal.

De interesse voor de militaire geschiedenis van Nederland werd breder toen ik erachter kwam dat mijn voorvader Pieter van Ensbergen als soldaat had gediend in de 8ste Nederlandse Militie onder de graaf van Byland. U begrijpt wel dat dit zeer tot de verbeelding spreekt wanneer u weet dat deze militie zowel bij Quatre Bras als bij Waterloo tegen Napoleon heeft gevochten. Ook is een achterkleindochter van mijn overgrootvader zijn broer, in Franstalige documenten een voorouder tegengekomen.  Daarin staat dat een generaal Ensbergen in 1710 een als geallieerde bevelhebber vocht onder de Tsaar.

Al het voorgaande, al die veteranen uit de Tweede Wereldoorlog die ik heb mogen ontmoeten en de veteranen uit jongere conflicten die ons hebben opgeleid en waarmee ik samen gesprongen heb, heeft mij een groot ontzag bijgebracht voor eenieder die op wat voor manier dan ook in een oorlogsconflict terecht is gekomen.

Sprong in het Dal van Diepe Duisternis, van Leland en Dwayne Burns

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *