Een warm applaus klaterde over het Keizer Traianusplein

Nadat ik Majoor Burriss begin 2009 had verteld dat wij op vrijdag 18 september 2009 op historische wijze, met ronde bolparachute en uit een originele C-47 op zijn landingsgebied zouden springen, gaf de Majoor te kennen dat hij graag nog één keer in Nederland zou willen springen. Zonder hem enige beloftes hierover te maken, heb ik toen met hem afgesproken dat ik contact op zou nemen met het bestuur van de St. Parachute Group Holland, die dit soort historische sprongen in Nederland organiseert.
Maj. T. Moffatt Burriss net na de landing op landingsveld Oboe (Overasselt). 65ste herdenking van Market Garden. Foto: Familie Burriss

Het bleek geen probleem te zijn om Majoor Burriss en zijn wapenbroeder Francis X. Keefe als tandempassagiers te laten springen. De stichting stemde in en regelde twee tandemmasters.

Op woensdag 16 september 2009 arriveerde Majoor Burriss met zijn 25 koppige gezelschap in zijn hotel, waar ik hem ontmoette. Omdat onze groep para’s vanaf het militaire vliegveld Eindhoven zou opstijgen, was het van belang dat Majoor Burriss en Keefe vrijdag om 0600 bij mij thuis zouden zijn. Dan konden we op tijd naar het verzamelpunt in Wolfheze rijden, waar er voor de hele groep springers een bus klaar zou staan om ons naar het vliegveld te brengen.

De avond voor de sprong, reden er twee onbekende auto’s voor. Z. e stopten voor mijn huis. Het was de Majoor en enkele van zijn zoons. Ze kwamen voor een “Dry run” zei Francis, zodat ze vrijdagmorgen niet hoefden te zoeken en zeker wisten dat ze dan op tijd zouden zijn.

Majoor Burriss stond in de kamer, keek mij strak aan en zei toen met een accent dat wij kennen uit speelfilms over de zuidelijke staten: “Anton, have you read my book?”
Ik antwoordde: “Sir, no, Sir!”
“Anton, do you have my book?” vervolgde de Majoor.
Ik antwoordde weer: “Sir, no, Sir!”
“Well Anton, now you’ve got my book!” besloot de Majoor.

De volgende morgen iets voor 0600 arriveerde Majoor Burriss met zijn gezelschap en stapte mijn huis binnen, ging direct aan de eettafel zitten, haalde een boek en een pen tevoorschijn en signeerde een exemplaar van zijn boek “Strike and Hold” voor mij.

Die dag sprongen we allebei op hetzelfde veld als waar hij 65 jaar eerder had gesprongen, wij op 365 meter hoogte in het uniform van het 504de Parachute Infanterie Regiment en met ronde bollen. De Majoor en zijn strijdmakker Keefe op een kleine 2 kilometer hoogte.

Maj. T. Moffatt Burriss op het landingsveld Oboe (Overasselt), na zijn sprong voor 65ste herdenking van Market Garden. Foto: Familie Burriss
Thom de Graaf, die op dat moment burgemeester van Nijmegen was schreef over de speech die Burriss hield bij de 65ste herdenking van Operatie Market Garden: “Moffatt Burriss hield het in zijn speech kort. Hij bedankte de Nijmeegse bevolking en vroeg toen alle aanwezige veteranen van de 82ste Luchtlandingsdivisie om op te staan. Een warm applaus klaterde over het plein. Het was een ontroerend moment. En typerend voor Moffatt Burriss: hij dacht aan zijn mannen en stelde zichzelf bescheiden op.
  Terwijl hij in Nijmegen wel degelijk leiding heeft gegeven aan een operatie die volgens historici tot de meest stoutmoedige van de hele Tweede Wereldoorlog behoort. Hij stak met zijn I-Compagnie van het 504de Parachutistenregiment op 20 september 1944 in canvas bootjes de Waal over om de Nijmeegse bruggen in te kunnen nemen. In open terrein, in het volle zicht van de vijand. De verliezen waren groot, maar de operatie slaagde. Tegen de avond rolden Britse tanks over de Waalbrug. Nijmegen was bevrijd.”
Maj. T. Moffatt Burriss met zijn kinderen op het Trajanusplein na de ceremonie voor 65 jaar bevrijding van Nijmegen. Foto: familie Burriss.

De rest van het weekend heb ik toen voor een groot deel doorgebracht met de familie Burriss. In de gesprekken die volgden, ontstond al snel het idee om zijn boek met de zeer opmerkelijke verhalen over o.a. Anzio en Operatie Market Garden, in het Nederlands te vertalen. Na deze klus geklaard te hebben en het boek in eigen beheer uitgegeven, hoop ik dat u het boek met plezier, verwondering, boosheid en verdriet van kaft tot kaft gaat of heeft gelezen en dat alle gebeurtenissen die beschreven zijn, ook in deze vertaling tot hun recht zijn gekomen.

Geschiedenis van het 3de Bataljon, 504PIR, 82nd Airborne, door de ogen van T. Moffatt Burriss.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *